SOSYALİZMİN TEMEL EKONOMİK YASASI

E ğer sosyalist üretim doğrudan emek sürecinin ve değer yaratma sürecinin bir bileşimi ise o halde bu çelişkinin esas yönü nedir? Toplumsal üretimde bir çelişkinin esas yönü bu toplumsal üretimin objektif amacını içerir ve bu toplumsal üretimin en temel ilşkilerini içerir. Bu, insanların isteminden bağımsızdır ve sonuçta üretim araçlarının mülküyetinin niteliği tarafından belirlenir.
Üretim araçlarının kapitalist mülkiyetinin sistemi altında emek süreci ayrıca kullanım değerleri yaratır. Fakat bu, kapitalist üretimin hedefi değildir. Kapitalist, işçiyi sömürmek için fabrikaları işletir ve değer büyütme süreci içersinde kar elde eder. Değer büyütme kapitalist üretimin esas yönüdür.
Marks şöyle vurgular:

” Sermayenin amacı, belli gereksinmeleri karşılamak olmayıp, kar üretmektir. Sermaye ve onun kendisini genişletmesi, üretimin hem çıkş hem de sonuç noktası, hem itici gücü, hem amacı olarak görünür.”

Üretim araçlarının sosyalist kamu mülküyeti sistemi, insanların üretimin efendileri olmalarını mümkün kılar. Toplumsal üretim bütünüyle emekçi halkın ihtiyaçlarını karşılamaya hizmet etmelidir. Bu yüzden, emekçi halkın ihtiyaçlarını karşılamak için planlı bir tarzda kullanım değerleri yaratan bir doğrudan toplumsal emek süreci sosyalist üretimin esas yönüdür. Bu, sosyalist üretimin objektif hedefini ve sosyalist üretimin en temel ilşkilerini içerir.Değişim değeri yaratma süreci, kullanım değerleri yaratan doğrudan toplumsal emek sürecine tabidir.
Sosyalist üretim sürecinde emek maliyetini, karı ve zararı her yönüyle hesaplamak zorunludur. Fakat neyin ve ne kadarının üretileceği, ürün değerine ve karın büyüklüğüne göre belirlenmez. Neyin ve ne kadar ürtileceği emekçi halk kitlelerinin ihtiyaçları temelinde belirlenmelidir. emekçi halkın ihtiyacı ne kadarsa, mümkün olabilecek en büyük çabayla o kadar büyük üretim yapılmalıdır. hatta geçici kayıpların olması riskine karşın. Diğer taraftan emekçi halk tarafından gereksinimi acil olarak duyulmayan her hangibir şey yüksek ürün değeri veya yüksek karlar getirse bile gelişi güzel bir şekilde büyük miktarlarda üretilemez. Bu anlamda, değer yasası kapitalist sistemde işlediği şekliyle sosyalist üretimde sınırlanmıştır. Sosyalist işletmenin, emek maliyetini kar ve zararı hesaplamak zorunda olmasının nedeni, sadece masrafları karşılayabilmek ve üretim harcamalarını düşürmek değil, fakat ayrıca üretimi yüksek bir hızla geliştirmek ve toplumsal ürün arzını yükseltmek için, her geçen gün büyüyen bir sosyal fon oluşturmaktır.Değer yaratma sürecinin doğrudan toplumsal emek sürecine tabi kılınması, son tahlilde, bir bütün olarak emekçi halkın çıkarlarını karşılamak için her geçen gün artan miktarlarda bir toplumsal zenginlik yaratmayı amaçlamaktadır.
Ekim devriminden önce Lenin, sosyalist toplumda ” Ortak emek tarafından yaratılan zenginlik bir avuç zengin insanın değil çalışan herkesin faydasınadır”’ demektedir.
Sosyalist üretimin amacı bir bütün olarak emekçi halkın ihtiyaçlarını karşılamaktır. Fakat emekçi halkın uzun dönemli çıkarları sadece proleterya dikdatörlüğü altındaki devlet sistemi yoluyla yansımasını bulabilir ve ifadelendirilebilir. BU YÜZDEN SOSYALİST ÜRETİMİN AMACI SOSYALİST DEVLETİN VE HALKIN HER GEÇEN GÜN ARTAN İHTİYAÇLARINI KARŞILAMAK OLARAK TARİF EDİLEBİLİR. Bu ihtiyaçlar çok yönlüdür.Entelektüel ve fizik esenliklerini ve iyi ve kötüye yönelik moral duygularını geliştirmek için sürekli olarak proleteryanın ve emekçi halkın maddi ve kültürel yaşam düzeylerini geliştirmeye yönelik bir ihtiyaç vardır. Sınıflar, sınıf çelişkileri, sınıf mücadelesi, kapitalist restorasyon tehlikesi ve emperyalizmin sabotaj ve saldırganlık tehlikesi sosyalist toplumda hala mevcut olduğu için, sosyalist ülkenin proleterya dikdatörlüğünü sağlamlaştırma ve ulusal savunmayı güçlendirme ihtiyacı da vardır. Ve sosyalist ülke, proleterya ancak tüm insanlığı özgürleştirerek kendisini özgürleştirebileceği için, uluslar arası görevlerini yerine getirmeli ve dünya halklarının devrimci mücadelelerini desteklemelidir. Bu yüzden sosyalist üretimin hedefi proleteryanın maddi ve kültürel yaşam düzeyini yükseltmek, proleterya dikdatörlüğünü sağlamlaştırmak, ulusal savunmayı güçlendirmek ve yine aynı şekilde dünya halklarının devrimci mücadelelerini desteklemektir. Son tahlilde sosyalist üretimin amacı sınıfları ortadan kaldırmak ve komünizmi gerçekleştirmektir.
Başkan Mao tarafından formüle edilen stratejik politika ” savaşa, doğal felaketlere karşı hazırlıklı ol ve halk için her şeyi yap” sosyalist üretimin objektif hedefini bütünüyle kendi içinde barındırır ve Çin’in sosyalist üretiminin ve tüm ulusal ekonominin gelişlimi için doğru bir yönelime işaret ediyor. Başkan Mao’nun proleter devrimci çizgisinin ve onun genel ve özel politikalarının rehberliğinde Çin’in sosyalist üretimi kuvvetle gelişmiştir. Halkın maddi ve kültürel yaşam düzeyi sürekli bir şekilde yükselmiştir.
Brejnev dönek kliğinin yönetimi altındaki Sovyetler Birliği’nde artı-değer yasası toplumsal üretime hakimdir. Üretimin hedefi bürokrat tekelci burjuvazinin Sovyetler Birliği emekçi halkından mümkün olan en büyük miktarda atı-değer elde etmesini sürdürmek ve garanti altına almaktır. Sovyet revizyonist devlet klği bir taraftan ” Bir işletmenin üretken faaliyetinin en önemli özet ölçütü kar ve kar oranıdır” diye atıp tutmakta ve saçmalamaktadır. Fakat diğer taraftan bu klik, hala kitleleri aldatmak için iğrenç bir şekilde, sosyalist üretimin hedefini çarpıtmak için büyük bir gayret göstererek , sahte ”sosyalizm” söylemine sıkıca sarılmaktadır.

Fikret Karavaz

Yazar Hakkında

İlgili Yazılar

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.